Pierwsze
lata życia dziecka to okres wzmożonych zmian: błyskawicznego rozwoju fizycznego oraz intelektualnego. Dziecko rodzi się z ogromnym potencjałem zdolności, które może rozwinąć we
wszystkich kierunkach. Najlepszym okresem do kształtowania intelektu
jest dzieciństwo do 6 roku życia. Mózg dziecka jest
niezwykle plastyczny w tym okresie i żądny nowych informacji.
Rozwój
myślenia dziecka dokonuje się poprzez aktywny i różnorodny
kontakt z otoczeniem. W okresie zero do dwóch lat dziecko
poznaje świat przez dotykanie, ssanie, chwytanie, obserwowanie. Jego
działania są często przypadkowe, ale dzięki nim uczy się widzieć
związek między działaniem a jego skutkami. W latach dwa do
siódmego roku dziecko używa przedmiotów celowo i
planuje swoje czynności. Jego rozwój dokonuje się poprzez
relacje z innymi dziećmi oraz dorosłymi. Co najważniejsze
koncentruje się tylko i wyłącznie na tym czego akurat doświadcza.
Dziecko
najlepiej i najchętniej uczy się poprzez zabawę. Dlatego drogi
rodzicu postaraj się by zdolności poznawcze dziecka rowijały się
w sobodnej atmosferze, która sprzyja rozwojowi i zachęca do
działań poprzez wsparcie rodzica. Jest to o wiele lepsza forma
kształcenia niż nakaz. Stwórz plan zabawy w naukę.
Sam
wysoki iloraz inteligencji nie gwarantuje życiowego sukcesu. Sposób
funkcjonowania, powodzenie osobiste i zawodowe nie zależą
bezpośrednio od poziomu IQ.
Większy
wpływ na życiową zaradność ma inteligencja
emocjonalna, która buduje
samoświadomość człowieka, który potrafi zarządzać
swoimi reakcjami emocjonalnymi, wytrwałością w działaniu oraz
własnym zapałem, radzi sobie ze stresem oraz jest empatyczny i
szybko adoptuje się do nowych warunków. Dlatego tak ważna
jest komunikacja w relacji rodzic – dziecko. Zachęcaj dziecko do
swobodnego opowiadania o szkolnych przeżyciach, niech wyraża własne
zdanie, stawrzaj możliwości do poszerzania zdolności
komunikacyjnych, umiejętności wysławiania się i formułowania
własnych oscen w środowisku miłości i akceptacji. Niech śmiało
komunikuje światu o swoich osiągnięciach a dodatkowo wspólnie
analizujcie niepowodzenia w atmosferze wsparcia i wiary
w jego
możliwości i potencjał.
Każdy
z nas ma swój własny profil zdolności a to oznacza, że
każdy jest zdolny. Trzeba odkryć, które obszary zdolności
są mocną stroną dziecka, a które warto rozwinąć. Dlatego
rozmawiaj dużo i okazuj zainteresowanie. Dawaj wskazówki
zamiast wyręczać niech uczy się samodzielności. Chwal i wzmacniaj
za konkretne osiągnięcia oraz za wysiłek jaki włożyło w
działanie. Pozwól na okazywanie radości i dumy jak i smutku
i złości. Rozwijaj twórczość poprzez okazje do wyrażania
siebie w różnych formach tj: muzyka, plastyka itd. Zawsze
miej na uwadze jego mocne strony i okazuj mu swoją miłość słowem,
ale przede wszytskim gestem .
Każde
dziecko ma inną ścieżkę rozwoju i jest niepowtarzalne!




Brak komentarzy:
Prześlij komentarz